Wydrukuj tę stronę
poniedziałek, 05 kwiecień 2010 22:23

Odtrutka na postęp

Napisał

Trudno jest znaleźć na polskim rynku wydawniczym książkę, która rzetelnie przedstawiałaby obraz rewolucji francuskiej. Rzetelnie: to znaczy, ukazując cienie tegoż wydarzenia, w istocie będącego gwałtem na praworządności i zasadach, na których była budowana chrześcijańska Europa.

 
Zamiast tego wydawcy serwują książki, które ukazują to ludobójstwo jako ?pierwsze wołanie wolności?, ?narodziny praw człowieka? czy ?zerwanie z tyranią władzy?. Niestety, te kłamstwa są łatwo przyswajane przez młodzież, która pod kuratelą rodziców i nauczycieli sięga po książki ?uznanych historyków?.
 
Dlatego pomysł wydania książki św. Józefa Sebastiana Pelczara Rewolucja francuska wobec religii katolickiej i jej duchowieństwa odebrałem z dużym optymizmem. Książka tego wybitnego duszpasterza może być odtrutką dla ludzi skażonych postępową propagandą.
 
Przed lekturą książki miałem obawy, czy kwestia przyczyn rewolucji nie została przedstawiona w sposób jednostronny. Jednak już po przeczytaniu kilku stron tego dzieła, moje wątpliwości zostały rozwiane. Autor nie starał się bowiem za wszelką cenę bronić kleru przed oskarżeniami o przyłożenie ręki do wybuchu rewolucji, ale konsekwentnie ukazał winę, jaka leżała po stronie ówczesnych kościelnych postępowców, których tchórzostwo i relatywizm przysłoniły prawdziwy cel, jakim było dobro Kościoła we Francji.
 
Oprócz tego św. Józef Sebastian Pelczar wskazuje na idee, które stworzyły podwaliny rewolucji. Autor konsekwentnie w sposób chronologiczny przedstawia fakty, a po ich ukazaniu nie szczędzi własnego, jakże trafnego komentarza. I tak począwszy od opisu idei ?humanizmu?, ?tolerancji?, ?praw człowieka?, św. Józef Sebastian Pelczar przedstawia Francję płynącą w potokach krwi niewinnych (vide: humanizm), Francję prześladowań katolickiego kleru (vide: tolerancja) i wreszcie Francję niesłusznego wymierzania kary i pozbawiania obywateli możliwości swobodnego wyznawania religii (vide: prawa człowieka).
 
Tym samym fałszywość rewolucjonistów, zasłaniających się ideą ?Wolności, Równości i Braterstwa?, zostaje obnażona, przez ukazanie skutków ich ?misji?. I tak przed oczami mamy obraz ?najstarszej córki Kościoła?, której chrześcijańskie korzenie zostały barbarzyńsko podcięte, co uniemożliwiło prawidłowy rozwój.
 
Nie widzimy Francji, której bogactwem są ludzie rozumni, opierający swoje działanie na zdrowym rozsądku, ale hordę głupców, na siłę pozostających wiernymi ideom, których prawdziwość dawno została nadwątlona. Przed oczami nie staje nam obraz kraju tolerancji, ale terroru stosowanego wobec wyznawców Chrystusa, który przywołuje na myśl prześladowania pierwszych chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim.
 
Św. Józef Sebastian Pelczar nie przedstawił jednak tej tragedii w sposób uogólniający. Zamiast suchych liczb, mamy historię jednostek ? ich osobistych dramatów, rozpaczy i męczeństwa. Tym samym nie czytamy o osobach-numerach, ale ludziach z krwi i kości, które stały się ofiarami jakobińskiego terroru.
 
Pomimo opisu upadku ojców rewolucji, którzy umierali w poczuciu porażki i hańby, książka nie napawa optymizmem. Wyraziste są ostatnie słowa:
 
Oby inne narody korzystały z tego smutnego doświadczenia! Ale niestety, wiele złych ziaren, jakie miała rewolucja, przyjęło się pośród ludzi, dlatego też nie chcąc być złym prorokiem, można powiedzieć, że czekają ją ? (Francję) jeszcze cięższe kataklizmy, których przesłanką była straszna wojna w latach 1914-1918.
 
Słowa św. Józefa Sebastiana są przestrogą również i dziś. Zlaicyzowana Europa, w której priorytet stanowią: ?równouprawnienie? homoseksualistów, propagowanie mordu na nienarodzonych, zabijanie starców i miotanie fałszywych oskarżeń o faszyzm, potrzebuje lekarstwa.
 
Jan Paweł II (który kanonizował autora książki) liczył, że Polska, wstępując do Unii Europejskiej, zmieni jej oblicze i wprowadzi chrześcijańskiego ducha do Wspólnoty. Niestety, dzieje się zupełnie inaczej. Polska pod kuratelą samozwańczych autorytetów w postaci dr. Edelmana czy prof. Geremka staje się niewolnicą pseudowartości europejskich elit, gdzie wszelkie próby obrony tradycyjnych zasad, kończą się ostracyzmem społecznym i napiętnowaniem w ?tolerancyjnych? mediach.
 
Rewolucja, być może, oficjalnie upadła, ale jej dziedzictwo pozostało w ludzkich umysłach. Miejmy nadzieję, że choćby poprzez takie publikacje, jak Rewolucja Francuska wobec religii katolickiej i jej duchowieństwa, uda się przywrócić normalność. Jeszcze nie wszystko stracone.
 
Józef Sebastian Pelczar, Rewolucja francuska wobec religii katolickiej i jej duchowieństwa. Ostoja, 2007, ss. 44.
Wyświetlony 3019 razy
Aleksander Majewski

Najnowsze od Aleksander Majewski

Artykuły powiązane

Zaloguj się, by skomentować

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.