Wydrukuj tę stronę
czwartek, 01 lipiec 2010 15:50

Kamil Stefko (1875-1966) ? profesor uniwersytetów we Lwowie i Wrocławiu

Napisane przez

Już na wstępie nie możemy ustrzec się ogólniejszej refleksji, że życiorys tytułowego bohatera przypadł na bardzo ciekawe ? choć i jednocześnie dramatyczne ? czasy. Funkcjonował on bowiem aż w pięciu odrębnych okresach historycznych: przed I wojną światową, podczas tzw. wielkiej wojny, w II Rzeczypospolitej, w okresie II wojny światowej i okupacji oraz w Polsce powojennej.

 

Kamil Ignacy Stefko urodził się w Złoczowie w Galicji Wschodniej 8 kwietnia 1875 r. Był synem sędziego Michała Stefki. Ukończył gimnazjum w podkarpackim Samborze (matura 1892). Jak wiadomo, na przełomie XIX/XX w. pod zaborem austriackim żyło się Polakom znacznie lepiej niźli w Poznańskiem czy w Kongresówce, gdzie Niemcy i Rosjanie stosowali bezwzględną politykę germanizacji bądź rusyfikacji szkolnictwa i urzędów. We Lwowie i w Krakowie mogły natomiast spokojnie funkcjonować polskojęzyczne wyższe uczelnie. Taki też charakter miał ?cesarsko-królewski? Uniwersytet Lwowski.

Na tejże uczelni w latach 1892-1897 młody Stefko studiował prawo. Świeżo upieczony magister początkowo został sędzią, acz nieprzyjemności zawodowe spowodowały, że postanowił zostać adwokatem. Od początku 1902 r. podjął stosowną aplikację, najpierw w Tarnopolu, a potem w samym stołecznym mieście Galicji Lwowie. Jednocześnie w wieku 27 lat uzyskał doktorat prawa na Uniwersytecie Lwowskim. Następnie odbył uzupełniające studia w Berlinie. W roku 1906 otwarł we Lwowie kancelarię adwokacką. Zasadniczym polem działalności pozostawała wszak dlań praca naukowa. Habilitował się mianowicie w roku 1907 na UL w zakresie prawa cywilnego, od nowego zaś roku akademickiego 1910/11 uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego. Uzwyczajnienie go na tejże uczelni nastąpiło w sześć lat później, już podczas trwania I wojny światowej.

W niepodległej już Polsce, od końca 1918 r. we Lwowie egzystował odrodzony polski Uniwersytet Jana Kazimierza. Profesor Stefko piastował tam funkcję dziekana Wydziału Prawa. W II Rzeczypospolitej należał do czołówki polskich cywilistów i jednocześnie najwybitniejszych kodyfikatorów prawa. Ta ostatnia kwestia była w młodym państwie, odrodzonym po 123 latach niewoli ? kiedy kraj rozdarty był nie tylko przez trzy ościenne mocarstwa, ale i na trzy różne systemy legislacyjne ? szczególnie istotna, co od początku podkreślał m.in. sam Naczelnik Państwa Józef Piłsudski. Oprócz pracy na macierzystej uczelni, Stefko wykładał w latach 1926-1933 także na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W roku 1933 został wybrany rektorem UJK. Od bieżącej polityki trzymał się raczej z daleka. Napisał wiele wybitnych dzieł, książek i artykułów. Za najwybitniejsze dzieło badacze problemu uznają wszak jego książkę Dyplomatyczne zwolnienie od jurysdykcji w sprawach cywilnych (Lwów 1938).

                (...)

Wyświetlony 2002 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.