sobota, 13 listopad 2010 13:07

Historia się powtarza

Napisane przez

Ta książka ukazała się w 1993 r. Nagle, po dziesięciu latach okazała się niezwykle aktualna. Bowiem nasi żołnierze latem udają się do Iraku. Po raz drugi w historii! Pierwszy raz byli tam - swoista rocznica - sześćdziesiąt lat temu. I też, jak teraz, u boku Brytyjczyków. O tym właśnie mówi ta książka: "Wojsko Polskie w Iraku 1942-1943".

Jej autor, Zbigniew Dunin-Wilczyński, dał się poznać czytelnikom "Opcji na Prawo" ("Legia Honorowa", nr 1/2003). Jako historyk opowiada, jak to się stało. Po ewakuacji ze Związku Sowieckiego tzw. Armii Andersa (Armia Polska na Wschodzie, której dowódcą był gen. Władysław Anders), znalazła się ona w Iranie. Wkrótce jednak, od września 1942 r. zaczęła się koncentrować w Iraku. Nieprzypadkowo. W Iraku wybucha w 1941 inspirowana przez Niemców rewolta antybrytyjska. Została stłumiona, lecz sytuacja ciągle jest napięta. W dodatku Niemcy toczą walki na Kaukazie. A gdyby przerwali front? Brytyjczycy muszą więc utrzymywać w Iraku duży garnizon, mimo że żołnierze są potrzebni w Afryce Północnej. Armia Andersa jest dopiero w stanie reorganizacji, wymaga przeszkolenia, uzbrojenia. Na front jeszcze nie może iść. Ale w Iraku może zwiększyć tak potrzebne tam aliantom siły zbrojne. Szkoląc się więc, zarazem pilnuje północnych granic kraju (ośrodki koncentracji znajdowały się na północ od Bagdadu, w dużej mierze w Kurdystanie), a samą swoją obecnością wpływa hamująco na możliwość wybuchu proniemieckiej rebelii. Dopiero gdy sytuacja na Środkowym Wschodzie zaczęła się uspokajać, Niemcy zaś zostali odepchnięci od Kaukazu, Armia Polska na Wschodzie, przeorganizowana w 2. Korpus, do sierpnia-września 1943 r. została przerzucona do Palestyny, a stamtąd niebawem ruszyła na front włoski.
Autor bardzo szczegółowo omawia translokację poszczególnych jednostek Armii Andersa, wskazuje ośrodki jej koncentracji, głównie w rejonie Quizil Ribat ? Khanaquin, lecz i na północ od tego obszaru, liczne mapki pozwalają zaś czytelnikowi na lepszą orientację, na jakich terenach operowało wówczas Wojsko Polskie w Iraku. Zarazem pokazuje problemy, z jakimi stykali się tam nasi żołnierze: klimat, odmienna kultura, religia, obyczajowość itp. Bardzo ciekawa książka, akurat na dziś.

MAK

Zbigniew Dunin-Wilczyński: "Wojsko Polskie w Iraku 1942-1943", Wyd. Muzeum Niepodległości, Warszawa 1993

 

Wyświetlony 9791 razy

Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.