środa, 28 marzec 2012 10:06

Zamek Czocha

Napisane przez

Podczas moich ubiegłorocznych wojaży wakacyjnych zahaczyłem też o zamek Czocha. Aż dziw bierze, że jako długoletni zawodowy historyk i do tego wrocławianin uczyniłem to tak późno! Owo legendarne i często odwiedzane przez masy turystów nie tylko ze Śląska i zachodniej Polski zamczysko jest modelowym świadectwem dziedzictwa kulturowego Dolnego Śląska, tej ziemi wielu kultur i cywilizacji.

 

Jednocześnie jest ono relatywnie ? jak na nasze warunki ? dobrze zachowane, mniej więcej całe w swej zewnętrznej (a częściowo i wewnętrznej) konstrukcji architektonicznej. Dlatego obok zamku w Książu koło Wałbrzycha ? który jest odeń wprawdzie znacznie większy i należał przez dłuższy okres do wielkiego magnackiego rodu ? jest dobrze zachowanym przykładem budowli początkowo średniowiecznej, warownej, a później przystosowanej na rezydencję i rozbudowywanej w rozmaitych stylach. Jego ostatni właściciel był wprawdzie ?tylko? bogatym przemysłowcem z Drezna, ale na przełomie XIX/XX stulecia nie miało to już zbyt wielkiego znaczenia społecznego, bo liczyły się pieniądze?

Położony na malowniczej podgórskiej trasie między Lubaniem a Świeradowem Zdrój, około 170 km na zachód od Wrocławia, nieopodal miasteczka Leśna, jest zamek Czocha (niemiecka nazwa do 1945 r.: Tzschocha) sporą atrakcją regionu. Jego początki przypadają na połowę XIII wieku. Leżał na historycznej granicy Łużyc (Lausitz) i Śląska. Wzniósł go najprawdopodobniej ? w wersji murowanej (wcześniej egzystował tam bowiem drewniany gród obronny) ? Wacław I, król czeski, ok. 1247. Potem przekazał go na krótko biskupom miśnieńskim. W 1319 r. jako część posagu Agnieszki, córki Wacława II czeskiego, po jej zamążpójściu za księcia Henryka I jaworskiego, zamek Czocha został włączony do księstwa jaworskiego. W 1346 r., po zgonie Henryka, dobra przejmuje jego kuzyn Bolko II świdnicki, zwany Małym. Po jego z kolei zgonie (1368) gród wraca bezpośrednio do Czech.

Na przełomie XIV i XV w. właścicielami Czochy byli panowie von Dohna z Łużyc, potem mieszkali na nim rycerze-rabusie (modni podczas zamętu w Rzeszy tzw. raubritterzy), wreszcie złupili go husyci (1433). Kolejni panowie, von Klux zamieszkiwali tam do roku 1451, potem nastali panowie von Nostitz, którzy w XVI w. dokonali rozbudowy i przebudowy zamku w stylu renesansowym. W okresie 1700-1905 właścicielami była rodzina von Uechtritz. Pod sam koniec XVIII w. zdarzyło się wielkie nieszczęście, bo pewnej sierpniowej nocy 1793 r. zamek strawił pożar, tak że zostały jedynie gołe mury. Odbudowa zajęła sporo czasu.

(...)

Wyświetlony 2071 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.