czwartek, 06 listopad 2014 00:00

1973. Wojna na Bliskim Wschodzie i kontratak dolara

Napisane przez

Wybuch wojny na Bliskim Wschodzie 6 października 1973 roku nie był przypadkowy. W maju tego samego roku, podczas obrad Klubu Bilderberg, 84 bankierów, szefów wielkich korporacji międzynarodowych oraz wybranych polityków rozważało nad problemem dotykającym ich wszystkich: zmierzającym do upadku, pozbawionym wsparcia złota amerykańskim dolarem.

David Rockefeller zabrał ze sobą na spotkanie swojego najbliższego współpracownika, Zbigniewa Brzezińskiego. Rezultatem spotkania była decyzja o konieczności odbudowy zaufania wobec dolara i odzyskania dominującej pozycji na bitewnym polu finansowym, nad którym dopiero co utracono kontrolę.

Międzynarodowi bankierzy zaproponowali zdumiewający plan: zgodę na wzrost ceny ropy o 400 procent!1)

Ten śmiały plan miał za zadanie zrealizować kilka celów: z jednej strony, ponieważ światowe transakcje ropy naftowej były rozliczane w dolarach amerykańskich, czterokrotny wzrost ceny ropy doprowadziłby do zwiększenia popytu na dolara we wszystkich krajach, co zbilansowałoby efekt uboczny likwidacji wsparcia dolara złotem i jego gwałtowną wyprzedaż. Z drugiej strony, wskutek znakomitych efektów pracy ?ekonomicznych zabójców?, wiele krajów Ameryki Łacińskiej oraz Azji Południowo-Wschodniej znalazło się w beznadziejnej sytuacji zadłużenia. W przypadku nagłego wzrostu ceny ropy, USA gładko przeprowadziłyby wzrost stóp procentowych, a owe zacofane gospodarczo, ale mające mnóstwo zasobów naturalnych kraje, stałyby się tłustymi owcami oczekującymi na rzeź.

Najbardziej błyskotliwym elementem tego planu było ?przerzucenie winy na innych?. Najpierw podjudzono Egipt i Syrię do ataku na Izrael, a następnie nastąpiło otwarte wsparcie Izraela przez Stany Zjednoczone, co spotkało się z wściekłością i oburzeniem w świecie arabskim i ostatecznie doprowadziło do wprowadzenia embarga na eksport ropy do krajów Zachodu. Cena ropy raptownie wzrosła, a całe światowe oburzenie skoncentrowało się na krajach arabskich. Międzynarodowi bankierzy z podwyższenia obserwowali walkę tygrysów, a zarazem przeliczali powracające banknoty petrodolarów. Nie tylko odwrócono spadkową tendencję amerykańskiego dolara, ponownie zdobyto dominującą pozycję na światowym polu bitwy finansowej, ale również gładko ?ostrzyżono? państwa-owce Ameryki Łacińskiej, Indonezję i inne kraje. Znakomity plan został wykonany bez najmniejszego błędu.

Przyglądając się kolejnym historycznym akcjom międzynarodowych bankierów, można odkryć, że zawsze stosują ?najefektywniejszy algorytm? ? za każdym razem ich strategiczne akcje potrafią w tym samym czasie zrealizować co najmniej kilka celów. Nie będzie przesadą opisanie tego z pomocą chińskiego przysłowia mówiącego o ?zabiciu trzech ptaków jednym kamieniem?.

Brzeziński i Kissinger ? dwaj najbardziej hałaśliwi, ściśle współpracujący ze sobą oficerowie międzynarodowej finansjery ? są w stanie dokładnie przewidzieć rozwój wypadków. Brzeziński tworzył plany, a Kissinger, będący swego czasu informacyjnym ?carem? w administracji Nixona, bezpośrednio włączał się w sprawy administracyjne. William Engdahl w książce A Century War pozwala sobie na ostry komentarz:

Kissinger stale filtrował informacje płynące do Ameryki [z Bliskiego Wschodu], włączając w to zdobyte przez amerykański wywiad informacje potwierdzające przygotowania arabskich urzędników do wojny. Działania Waszyngtonu w czasie wojny, podobnie jak i słynna powojenna ?wahadłowa dyplomacja? Kissingera precyzyjnie wprowadzały w życie postanowienia podjęte na konferencji Klubu Bilderberg w maju tamtego roku. Arabskie państwa wydobywające ropę naftową stały się kozłami ofiarnymi, na których skupiła się złość świata, a anglo-amerykańskie interesy po cichu rozgrywały się za kurtyną2).

Kuszona i przymuszana siłą przez Kissingera Arabia Saudyjska została pierwszym członkiem OPEC, który osiągnął porozumienie z USA. Wykorzystując petrodolary, Arabia Saudyjska kupowała amerykańskie obligacje rządowe i w ten sposób następował powrót petrodolarów. Później Kissinger dokonał rostrzygającego aktu: w 1975 roku ministrowie państw OPEC wyrazili zgodę na wykorzystywanie wyłącznie dolarów amerykańskich w rozliczeniach transakcji ropą naftową. Waluta światowa weszła w epokę ?standardu ropy naftowej?.

1) Engdahl, A Century, s. 130.

2) Ibid., s. 136.

(...)

Wyświetlony 1189 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.