wtorek, 28 styczeń 2014 13:56

Antyfeministyczna opozycja w Niemczech

Napisał

W ciągu 40 lat w Niemczech uformował się ? zdaniem wielu obserwatorów ? system państwowego feminizmu (Staatsfeminismus). Ideologię leżącą u jego podstaw określa się niekiedy jako ?feminizm-dżenderyzm?. W ostatnich latach nasila się sprzeciw wobec tego systemu, krytykowanego na płaszczyźnie intelektualnej i atakowanego na płaszczyźnie ideowo-politycznej. Wśród o pozycji antyfeministycznej w Niemczech i w całym niemieckim obszarze językowym, znajdziemy zarówno pisarzy politycznych, naukowców i publicystów, jak i zrzeszenia, organizacje, inicjatywy społeczne, mniej lub bardziej zorganizowane środowiska. Ta antyfeministyczna, przez niektórych zwana maskulistyczną (lub maskulinistyczną) opozycja jest zróżnicowana pod względem polityczno-ideologicznym, a także gdy chodzi o formy i strategie działania.

Do najbardziej znanych autorów antyfeministycznej opozycji w Niemczech należą: Ralf Bönt (Zniesławiona płeć. Konieczny manifest na rzecz mężczyzny), Matthias Stiehler (Ten, który rozumie mężczyzn), prof. Gerhard Amendt (Kobiece parytety ? parytetowe kobiety), Arne Hoffmann (Czy kobiety są lepszymi ludźmi? Drżenie mężczyzn, Ratujcie naszych synów! Jak blokuje się przyszłość chłopcom i jak możemy temu zaradzić), Bettina Peters (Mężczyźni, brońcie się!), Christine Bauer-Jelinek (Fałszywy wróg: winni nie są mężczyźni), Matthias Matussek (Społeczeństwo bez ojców. Polemika przeciwko zniesieniu rodziny), Eckhard Kuhla (redaktor antologii tekstów maskulistycznych Ruch wyzwolenia mężczyzn), Astrid von Friesen (Winni są zawsze inni! Poporodowe bóle feminizmu. Sfrustrowane kobiety i milczący mężczyźni), Beate Kricheldorf (Odpowiedzialność? Nie, dziękuję! Kobieca postawa ofiary jako strategia i taktyka), Kerstin Steinbach (Spojrzenie wstecz na feminizm ? od początku kłamstwo przeciwko równości, logice i seksualnej przyjemności), Peter Mersch (Egalitarny feminizm ? droga w ślepy zaułek), Heike Diefenbach (Patriarchat ? znaczenie, empiryczna treść, polityczna instrumentalizacja), prof. Walter Hollstein (Co zostało z mężczyzny. Kryzys i przyszłość silnej płci), Michael Klein (Światopoglądowy terror: likwidacja praw i wolności w imię państwowego feminizmu, Dżenderowy geszeft, Transfery finansowe po feministycznemu), Bettina Röhl (Seksualne mity feminizmu, Strategia ?gender mainstreaming?), Stefan Sasse (Idea emancypacji kobiet w historii), Matthias Heitmann (Polityka równości płci jako narzędzie władzy, Od ruchu kobiecego do ?sfeminizowanego społeczeństwa?), Peter Beck (Kobiety w typie Rambo), Paul-Hermann Grune (Kobiety i dzieci najpierw), Björn Thorsten Leimbach (Żyć po męsku. Wzmocnienie męskości), Leila Bust (Żyć po kobiecemu. Zwrot ku kobiecości), Michail A. Xenos (Meduzie nie ofiarowuje się róż), Volker Zastrow (Dżender, czyli polityczne przekształcanie płci), prof. Manfred Spreng i Harald Seubert (Zgwałcenie ludzkiej tożsamości. O błędach ideologii dżender). Ważnymi postaciami niemieckiego antyfeminizmu są pisarze Bernhard Lassahn, autor książki Kobieta bez świata. Trylogia o ratowaniu miłości (dotychczas ukazała się część 1. Wojna przeciwko mężczyźnie, i część 2. Wojna przeciwko dziecku) oraz Wolfgang A. Gogolin, autor satyrycznych powieści wyśmiewających absurdy systemu feministycznego.

Do opozycji antyfeministycznej należą takie postaci, jak b. spikerka telewizji publicznej Eva Herman (Zasada Arki Nowego. Dlaczego musimy ratować rodzinę, Zasada Ewy. O nową kobiecość), działaczka ?New Women for Europe?, dziennikarka i publicystka Birgit Kelle, autorka książki No to zapnij bluzkę i esejów Stary feminizm nie ma nam już nic do powiedzenia, Krzyk przeciwko szaleństwu równości, Gabriele Wolff ? była prokuratorka analizująca przypadki dyskryminacji mężczyzn przez aparat sprawiedliwości. Do tego nurtu należą zarówno krytyczna feministka Katharina Rutschky, lewicowy socjolog prof. Günter Buchholz, autor licznych artykułów bezlitośnie krytykujących kobiece parytety i atakujących ?feministyczną propagandę i dezinformację?, jak i konserwatywno-chrześcijańskie autorki Christa Meves czy Gabriele Kuby (Dżenderowa rewolucja, Upaństwowienie wychowania ? na drodze ku nowemu dżenderowemu człowiekowi). Można tu wymienić jeszcze takich autorów jak Monika Ebeling, Andreas Unterberger, Akif Pirinçci, Kai Rogusch, Alexander Ulfig, Hadmut Danisch i wielu innych. Antyfeministyczna opozycja tworzy szerokie spektrum rozciągające się od skrajnych bojowych maskulistów z najbardziej popularnego forum internetowego ?Ile równouprawnienia zniesie kraj?? (wgvdl) po krytyków ?feminizmu-dżenderyzmu? z mediów głównego nurtu takich jak Alexander Kissler, Rainer Paris, Michael Klonovsky, Volker Zastrow, Harald Martenstein, Jan Fleischauer.

Spośród umiarkowanych organizacji opozycyjnych wobec państwowego feminizmu, walczących przeciwko dyskryminacji chłopców i mężczyzn, na rzecz rzeczywistego równouprawnienia mężczyzn i kobiet wyróżniają się aktywnością Agens oraz MANNdat, natomiast spośród radykalnych ? Wspólnota Interesów ?Antyfeminizm? w Niemczech i Szwajcarii, występująca pod hasłami: precz z feminizmem, precz z dżenderyzmem, precz z debilną feminizacją języka, oraz Partia Mężczyzn, z siedzibą w Austrii, działająca też na terenie Niemiec. Co jakiś czas środowiska ruchu na rzecz praw mężczyzn organizują Kongresy Mężczyzn.

System państwowego feminizmu

System państwowego feminizmu zaczęto budować w Niemczech od lat 70. ubiegłego wieku, kiedy zlikwidowano wszelkie prawne i formalne bariery dotyczące kobiet, czyli zaraz po prawnym równouprawnieniu (Gleichberechtigung) płci. Pierwsza faza to tzw. polityka kobieca (Frauenpolitik), po której przyszła faza polityki równości (Gleichstellung) płci i wreszcie, od 2000 roku, polityka ?gender mainstreaming? zapowiedziana w programie ówczesnego rządu, realizowana także na poziomie Unii Europejskiej. Według opozycji antyfeministycznej była to droga wiodąca od równouprawnienia do uprzywilejowania kobiet oraz do prawnej i instytucjonalnej dyskryminacji mężczyzn, od równowartościowości płci do pogardy dla mężczyzn i gloryfikacji kobiet. Była to jednocześnie droga rewolucyjnego ruchu feministycznego do władzy, do objęcia ważnych pozycji w administracji i innych państwowych instytucjach. ?Feminizm-dżenderyzm? określa dziś normy prawne, przenika politykę i kulturę, objął system edukacji wszystkich szczebli, dysponuje siecią 200 katedr dżenderowych na uniwersytetach, wyznacza kierunek działania parlamentom, partiom politycznym i fundacjom, wprowadza płciowe parytety, ma nowo utworzone agendy biurokratyczne, w tym sieć pełnomocniczek do spraw kobiet lub równości płci w ministerstwach federalnych i krajowych, na wyższych uczelniach, w administracji; w niektórych landach każda gmina powyżej 10 000 mieszkańców zobligowana jest do stworzenia pełnopłatnej posady pełnomocniczki ds. równości płci.

Wszystkie główne niemieckie partie są feministyczne ? CDU, gdzie rej wodzi zdeklarowana feministka Ursula von der Leyen; jest umiarkowanie feministyczna, SPD, mająca w swoim programie hasło ?kto chce ludzkiego społeczeństwa, musi przezwyciężyć męskie?; mocno feministyczna, Zieloni są skrajnie feministyczni. Jeśli dodać do tego fakt, że, wśród dziennikarzy zajmujących się sprawami polityczno-społecznymi 50-60% popiera politycznie lub/i ideologicznie partię feministyczną (SPD) lub radykalnie-feministyczną (Zieloni), 30% nie ma zdania, czyli faktycznie skłania się ku silniejszym, to jest jasne, że dyskurs medialny znajduje się w znacznej mierze pod kontrolą feminizmu.

Państwowy feminizm w Niemczech jest dziś dojrzałym systemem polityczno-ideologicznym, prowadzącym ideologiczną indoktrynację obywateli już od przedszkola, i na drodze odgórnego politycznego, administracyjnego i prawnego przymusu (parytety, ustawy, przepisy, środki z budżetu) przeprowadza społeczne, moralne i obyczajowe zmiany. Warto dodać, że zwycięstwu feminizmu w Niemczech pomógł bunt synów przeciwko ojcom na tle udziału tych ostatnich w II wojnie światowej: synowie z pokolenia 68 odrzucili męskie wartości jako ?faszystowskie? i tym samym utorowali drogę dominacji feminizmu.

(...)

Czytany 5539 razy
Zaloguj się, by skomentować

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.