poniedziałek, 03 maj 2010 14:47

Lecznictwo

Napisane przez

Od kilku tygodni trwa strajk lekarzy. Wykonywane są tylko procedury medyczne ratujące zdrowie i życie. Kryzys w służbie zdrowia trwa nieustannie od powstania III RP. Przyczyną tego permanentnego kryzysu jest utrzymywanie patologii państwowego lecznictwa. Patologii, bo działalność państwa jest nieefektywna i o wiele bardziej kosztowna od działalności prywatnej. Dowodem na wyższość prywatnej przedsiębiorczości jest produkcja i handel żywością (dobrem ważniejszym od lecznictwa), w PRL były one domeną państwa, więc w sklepach nie było jedzenia, po wprowadzeniu prywatnej inicjatywy i wolnego rynku nie ma w Polsce problemu z dostępem do żywności (jedyną barierą jest władza, która podatkami prześladuje producentów żywności, którzy za darmo rozdają biednym swoją produkcję).

 

Komunistyczna okupacja Polski, zwana dla niepoznaki PRL, była wielkim eksperymentem na ludziach. Eksperyment ten jednoznacznie pokazał, że socjalizm, zaangażowanie się państwa w sferę socjalną i gospodarkę, jest wyjątkowo szkodliwe. Niestety, wielu nie przyjęło do wiadomości wyników eksperymentu i dalej zamierza szkodzić ludziom. Szkodliwość socjalistów potęguje fakt emigracji lekarzy i pielęgniarek do krajów oferujących im lepsze warunki życia. Warunki podobne zaoferowałby lekarzom tylko sprywatyzowany system. Niestety, brak świadomości mechanizmów ekonomicznych doprowadzi do tego, że szpitale w Polsce pozostaną bez lekarzy.
Zapewnienie Polakom dostępu do usług medycznych nie byłoby trudne. Niezbędne reformy wymagałyby: swobody umów i komercjalizacji stosunków lekarza z pacjentem. Osobistej odpowiedzialności za zdrowie własne i rodziny. Samodzielnego lub za pośrednictwem ubezpieczenia ponoszenia kosztów leczenia. Ponoszenia części kosztów leczenia obecnych emerytów i rencistów przez państwo. Finansowania ubogim leczenia przez prywatne fundacje i pomoc społeczną. Oddzielenia pomocy społecznej i opieki społecznej od lecznictwa. Prywatyzacji wszystkich poziomów leczenia poprzez stworzenie z placówek służby zdrowia spółek akcyjnych, za których akcje nabywcy płaciliby na raty. Likwidację resortowej służby zdrowia. Uczynienie lekarza wolnym zawodem. Przeniesienia medycyny sądowej do ministerstwa sprawiedliwości. Nadzoru izb lekarskich nad zakładami leczniczymi. Szkolnictwa uniwersyteckiego lekarzy i praktyk w prywatnych placówkach na podstawie umów. Państwowego egzaminu nostryfikacyjnego. Prywatnego zawodowego szkolnictwa średniego personelu. Likwidacji wpływu administracji publicznej na ochronę zdrowia. Likwidacji ministerstwa zdrowia i innych agend publicznych. Powstania nowej agencji publicznej, odpowiedzialnej za ogólnokrajową profilaktykę sanitarną, przeciwdziałanie epidemiom, promocję zdrowia, ocenę leków i żywności. Zlecania przez rząd działań firmom prywatnym. Licznych zmian w prawie. Swobodnych cen usług. Konkurencji w celu obniżania kosztów, większej efektywności, lepszej dostępności usług i mniejszego marnotrawstwa. Zniesienia przymusu ubezpieczeń zdrowotnych. Wolnego wyboru lekarza i ubezpieczyciela. Nieograniczania ilości praktyk lekarskich i aptek. Zaprzestania poboru podatków od Kościołów i innych organizacji pozarządowych działających w ochronie zdrowia.
(?)
Jan Bodakowski
Wyświetlony 3491 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.