niedziela, 30 maj 2010 09:31

Zróbmy P2

Napisane przez

(...) System ten zmusza ludzi do pracy, bez względu na ich sytuację osobistą, jednocześnie odbierając im godną płacę i prawdziwe wsparcie państwa. Kreuje niskie płace, które przynoszą super zyski biznesmenom. Otwiera on drzwi do masowej prywatyzacji usług państwowych. Znosi zasadę, że państwo ma promować ogólne bogactwo...
W ten sposób Media Transparency opisuje wprowadzony 1 września 1997 roku program Wisconsin Works (W2), mający na celu zastąpić program pomocy dla rodzin z niepełnoletnimi dziećmi i niskimi dochodami.

Skoro lewacka organizacja w ten sposób opisuje inicjatywę mającą na celu zreorganizowanie systemu opieki społecznej, który na dodatek przyczynił się do drastycznego spadku bezrobocia, to musi to być coś dobrego. Przyjrzyjmy się zatem temu programowi z bliska, może czegoś się nauczymy.
Założenia i cel programu są bardzo proste:
Ci, którzy pracują, nie powinni otrzymywać żadnych zasiłków; Program W2 zakłada, że WSZYSCY są zdolni do wykonywania jakiejś pracy; rodzina jest środowiskiem wychowującym i kształtującym dzieci; sprawiedliwość tego programu będzie mierzona poprzez porównywanie dochodów najmniej zarabiających rodzin z tym, co otrzymuje uczestnik tego programu; program ten został stworzony po to, by jego uczestnicy po pewnym czasie stali się niezależni i samowystarczalni; osoba, która otrzyma ofertę pracy, wcale NIE musi jej przyjąć; obiektywność programu jest zapewniona poprzez współpracę z najlepszymi ludźmi oraz przez to, że polega się na mechanizmach rynkowych.
Zasady tego programu również są dosyć proste. Wszyscy, którzy do tej pory otrzymywali pomoc państwową z programu dla rodzin o niskich dochodach, zostali przydzieleni do jednej z czterech kategorii:
1. Próbne zatrudnienie, subsydiowane przez urząd pracy ? przeznaczone jest głównie dla osób bez doświadczenia i umiejętności. Pracodawca wyraża zgodę na zatrudnienie i szkolenie takiego pracownika w zamian za częściowe pokrycie przez urząd pracy jego wynagrodzenia. Większość takich czasowych i subsydiowanych zatrudnień najczęściej kończy się stałym zatrudnieniem.
2. Zatrudnienie nie będące subsydiowane przez urząd pracy ? sprowadza się do skierowania bezrobotnego do pracy będącej najlepszą ofertą zatrudnienia na dany czas. Raz zatrudniony na takie stanowisko może otrzymać jednorazową pomoc z programu W2 w celu udoskonalenia swych umiejętności i szybszego przystosowania się do nowego stanowiska.
3. Płatne i nieodpłatne prace świadczone na rzecz lokalnej społeczności przeznaczone są dla osób, którym brak doświadczenia oraz brak znajomości zwyczajów panujących w środowiskach pracy (sic!). Uczestnicy tego programu otrzymują miesięcznie 673 dolary za pracę do 30 godzin tygodniowo oraz za uczestnictwo w kursie lub praktyce.

 

(?)
Tomasz Pąpka
Wyświetlony 3627 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.