wtorek, 03 sierpień 2010 11:15

Abraham Lincoln: upadek mitu

Napisane przez

Odbrązawianie idoli i autorytetów współczesnego świata jest zadaniem iście herkulesowym. Wskazują na to chociażby doświadczenia z naszego rodzimego podwórka.

Od 15 lat każda próba pisania prawdy o najbardziej znaczących polskich autorytetach kończy się zajadłą nagonką na śmiałka, który tego zadania się podjął. Publicysta płynący pod prąd, który ośmieli się zawrzeć w swoich publikacjach choćby jedno niezbyt miłe słówko na temat herosów III Rzeczpospolitej, jest narażony z góry na określenia: "oszołom", "chory z nienawiści", "budujący cywilizację podłości" i inne tego typu. Jakby tego było mało, w tempie ekspresowym pojawi się zaraz na łamach wszystkich znaczących tytułów list podpisany przez śmietankę polskiej inteligencji (z Władysławem Frasyniukiem na czele) odsądzający niepoprawnego szaleńca od czci i wiary. Merytorycznej odpowiedzi na zarzuty czytelnik nigdy nie uświadczy.

Nieco inaczej wygląda ta kwestia w Stanach Zjednoczonych, w ostatnich latach na łamach najpoważniejszych tytułów prasowych przetoczyła się poważna debata na temat Abrahama Lincolna. Wielu poważnych historyków i publicystów postanowiło zakończyć z hagiograficznym opisywaniem dokonań szesnastego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Nimb Abrahama Lincolna jako wybitnego męża stanu, obrońcy praw murzynów i twórcy Proklamacji Emancypacji został mocno przyćmiony.
Jednym z pierwszych historyków, który postanowił skończyć z owym szeroko rozpowszechnionym mitem, jest Lerone Bennett. W swoim głośnym artykule Forced Into Glory: Abraham Lincoln's White Dream, na podstawie historycznych danych ukazuje Lincolna jako zwykłego rasistę, który już jako młody polityk nie stronił od rasistowskich kawałów wypowiadanych w obecności swoich czarnoskórych służących, a także torpedował wszelkie projekty mające na celu poprawić byt Murzynów w Stanach Zjednoczonych.
Lerone Bennett z całą stanowczością twierdzi, że Proklamacja Emancypacji była wprowadzona w życie w roku 1863 nie dzięki inicjatywie Abrahama Lincolna, a z powodu zdecydowanych nacisków abolicjonistycznego skrzydła jego partii, do którego należeli m.in. Wendell Phillips, Thaddeus Stevens, i Frederick Douglass. Na potwierdzenie tej tezy Bennett zamieszcza wypowiedź bliskiego przyjaciela Lincolna, Henry'ego Whitneya który stwierdził, że proklamacja nie była celem, do którego dążył Lincoln, była środkiem do celu, którym jest deportacja wszystkich Murzynów ze Stanów Zjednoczonych. Co więcej, jak zauważa Bennett, Proklamacja Emancypacji nie miała wpływu na uwolnienie żadnego z niewolników, gdyż dotyczyła obszarów poza Unią, a więc terenów nieobjętych władczymi kompetencjami Lincolna, a poza tym była przede wszystkim zabiegiem politycznym mającym utrudnić secesję.
Podczas słynnej debaty ze swoim politycznym oponentem, Stephenem Douglasem, Lincoln miał stwierdzić, że Murzyni z pewnością nie dorównują Białym, jeśli chodzi o kwalifikacje moralne i intelektualne. Ponadto wyraźnie zaznaczył, że Murzyni, mimo posiadania praw naturalnych, nigdy nie powinni być obdarzeni prawami obywatelskimi, gdyż USA to kraj Białego Człowieka. Lerone Bennett wysnuwa na podstawie swoich badań szokujący wniosek, że czystki rasowe, 72 lata przed powstaniem III Rzeszy i 133 lata przed wojną w Bośni, były elementem oficjalnej polityki Stanów Zjednoczonych.
Mit wielkiego Abrahama Lincolna doznał poważnego uszczerbku również wskutek krytyki ze strony amerykańskich libertarian (DiLorenzo, Lew Rockwell, Clyde Wilson). Profesor ekonomii na Uniwersytecie Loyola oraz libertarianin Thomas DiLorenzo w swojej książce The Real Lincoln oskarża Lincolna o łamanie prawa i ignorowanie konstytucyjnie zagwarantowanych wolności, poprzez zawieszenie Habeas Corpus Act (ustawa zakazująca organom państwa aresztowania obywatela bez zezwolenia sądu) oraz więzienie politycznych przeciwników. Kolejne zarzuty, jakie padają, to odpowiedzialność za śmierć 620000 ludzi poległych na polu walki w wyniku niepotrzebnej wojny oraz nieprzestrzeganie prawa wojennego (zbrodnie wojenne oraz śmierć tysięcy cywilów).
(?)
Krzysztof Nestor Kuźnik
Wyświetlony 3771 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.