czwartek, 30 wrzesień 2010 11:16

Nazistowskie państwo opiekuńcze (cz. 3)

Napisane przez

Polityka prorodzinna. Zmiany demograficzne. Lebensborn
NSDAP prowadziło bardzo intensywną politykę prorodzinną. Państwo pomagało znaleźć mieszkanie, przyznawało dodatki rodzinne, pożyczki małżeńskie i zasiłki rodzinne oraz ulgi podatkowe. Nowożeńcy otrzymywali 1000 marek kredytu w bonach towarowych, i na każde kolejne dziecko 250 marek kredytu. Sto rat kredytu było oprocentowanych: 3% ? gdy pracowali oboje rodzice, 1% ? gdy pracował tylko mężczyzna. Za każde dziecko redukowano 250 marek długu. Kredyt otrzymywał mężczyzna, gdy przyniósł od ginekologa zaświadczenie o płodności swojej i żony. Wymóg ten prowadził do częstej rezygnacji z ubiegania się o kredyt, bo procedura uzyskanie świadectwa groziła sterylizacją w przypadku "niewartościowych rasowo", czego powszechnie się bano. Rodzice otrzymywali podstawowy, jednorazowy zasiłek rodzinny 100 marek na każde dziecko w rodzinie z czwórką dzieci (jeśli dzieci nie ukończyły 16 lat), także stały dodatek co miesiąc w wysokości 10 marek na trzecie dziecko i 20 marek na czwarte dziecko (pierwotnie tylko dla ubogich rodzin, a od 1941 roku dla wszystkich). Ubogim rodzinom z dziećmi przyznawano subsydia na meble, sprzęt domowy i ubranie. Subsydia nie mogły być większe niż 1000 marek na rodzinę. Pomocy tej nie otrzymywały wdowy, samotne matki i rozwódki, samotnie wychowujące dzieci. Skuteczność pomocy oceniano na 90%.


W polityce prorodzinnej NSDAP musiało rozwiązać problem: 25% nadwyżki kobiet spowodowanej stratami wojennymi, spadku urodzin zdeterminowanego względami kulturowymi, aborcją i antykoncepcją.
NSDAP w ramach polityki przeciwdziałała równouprawnieniu kobiet, aborcji, homoseksualizmowi, jawnej prostytucji i żebractwu. Dzięki działaniom politycznym wzrosła liczba zawieranych małżeństw i dzietność.
Władze promowały kult macierzyństwa. Organizacje kobiece szkoliły dziewczęta na gospodynie domowe. Władze popierały wczesne małżeństwo i posiadanie licznego potomstwa. Państwo nagradzało medalami i wynikającymi z nich przywilejami matki posiadające wiele rasowych dzieci. Pomagały kobietom w ciąży. Rodziny wielodzietnie cieszyły się przywilejami, państwo organizowało im wakacje, pomagało w znalezieniu pracy, obarczało mniejszymi rachunkami, oferowało tańsze zasiłki i lekarstwa. Bezdzietne małżeństwa uważano za niepotrzebne i od 1938 roku obłożono karnym podatkiem 10% od dochodów. Pracowników państwowych pouczano o obowiązku prokreacji. Karano bezdzietnych i samotnych, odbierając im możliwość awansu. Pomoc kobietom z dziećmi niosły dziewczęta z Narodowosocjalistycznej Ligi Kobiet i pracownice przymusowe z terenów okupowanych. Pomoc wszystkim ciężarnym niosła Akcja Pomocy Matka i Dziecko, podlegająca Narodowosocjalistycznej Pomocy Społecznej. Pomoc ta polegała na konsultacjach, szkoleniach, usługach przedszkolnych i zapewnianiu odpoczynku wakacyjnego. Organizowano biura matrymonialne, działające zgodnie z zasadami eugeniki. Małżeństwa miały być zawierane zgodnie z wytycznymi polityki rasowej. Urząd Polityki Rasowej zakazał małżeństw i seksu międzyrasowego, zmuszał małżeństwa międzyrasowe do rozwodu, organizował sterylizacje niedorozwiniętych, chorych, głuchych i ślepych.
Na zawarcie małżeństwa trzeba było uzyskać zgodę urzędu zdrowia i cywilnego. Urzędnicy prowadzili też obowiązkowe doradztwo przedmałżeńskie. Obowiązkowo badano kandydatów i ich rodziny. Badano sprawność seksualną, płodność, brak zboczeń, predyspozycje kobiet do pracy w domu, a mężczyzn do pracy zawodowej. Lekarze mogli doradzać zmianę partnerki. Państwo akceptowało sytuacje, gdy kobieta zamężna była zapładniana przez mężczyznę, który nie był jej mężem, ale uznanym przez urząd za niezdolnego do małżeństwa. Powodem uznania za niezdolnego do małżeństwa mogła być kamica moczowa lub nerkowa. Poradnie przedmałżeńskie prowadziły kartoteki rodzin wartościowych w procesie prokreacji oraz selekcjonowały do sterylizacji.
Wysterylizowanym zakazywano małżeństwa. Pozytywnym skutkiem eugeniki było wprowadzenie obowiązkowych testów zdrowotnych dla nowożeńców i dzieci, dzięki czemu wcześniej wykrywano choroby.
Aborcja była zakazana wobec niemieckiego potomstwa, chyba że zagrażała życiu matki, ale na terytoriach okupowanych propagowano ją wśród ludności okupowanej. Można było legalnie usunąć ciążę ze związku nie spełniającego kryteriów rasowych. Zakazano reklamy środków antykoncepcyjnych, choć nie ograniczono ich produkcji i nie utrudniono ich sprzedaży na terenach pozafrontowych. Seks miał służyć prokreacji. Prokreacja miała być celem życia niemieckiej kobiety.

(?)
Jan Bodakowski
Wyświetlony 6073 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.