czwartek, 25 luty 2010 11:16

"W pustym pokoju" własnej duszy

Napisane przez

Płyta poetycka Janusza Telejki ?W pustym pokoju?, wydana przez wydawnictwo ?Wektory?, to zupełne novum. Janusz Dariusz Telejko zaproponował czytelnikom nowatorskie wydanie poezji, która nie została zamknięta na kartkach papieru, lecz ujęta w formie audio.Na płycie znalazły się 73 wiersze oraz 9 pieśni i piosenek. Można śmiało powiedzieć, że czytelnik otrzymał antologię twórczości Janusza Telejki ? utwory, które znalazły się na płycie, pochodzą z każdego okresu życia poety i stanowią kwintesencję jego twórczości. Na płycie ?W pustym pokoju? Janusz Telejko umieścił wiersze o różnej tematyce, stylu i zabarwieniu emocjonalnym ? m.in. cykl poświęcony podróży do Ziemi Świętej i zmarłej tragicznie córce poety, poezja patriotyczna i religijna czy liryki miłosne. Ta różnorodność odgrywa tutaj decydującą rolę ? dzięki niej płyta ?W pustym pokoju? staje się niejako poetycką syntezą ludzkiego życia i jego etapów. Wielowątkowość życia podkreślił Janusz Telejko, dobierając wykonawców, których zaprosił do nagrania płyty ? osoby różnych profesji i grup wiekowych, których łączy umiłowanie poezji. Piosenki do poezji Telejki zaśpiewali artyści śpiewacy zdobywający laury na międzynarodowych scenach operowych ? Justyna Ilnicka, Bogdan Makal, Marek Kupczyński. Wiersze Janusza Telejki czyta Małgorzata Pietrasiewicz wraz córką.

 
Jednak to, co stanowi o wyjątkowości płyty ?W pustym pokoju?, to wiersze czytane przez samego autora ? Janusza Telejkę, który tu niejako obnaża się przed słuchaczem, odkrywając przed nim świat swojego ducha, dzieląc się z nim swoimi przeżyciami.
 
Kiedy Janusz Telejko pielgrzymował śladami Chrystusa do Ziemi Świętej, 25 marca, w Zwiastowanie Pańskie, jego córka Natalia została potrącona na przejściu dla pieszych przez jadący z nadmierną prędkością samochód i po trzech dniach konania umarła. To jej Janusz Telejko zadedykował płytę ?W pustym pokoju?. To dla Natalii czyta wiersze, to jej się żali i to o nią wstawia się u Boga. Słuchacz staje się świadkiem misterium bólu ojca opłakującego trenami śmierć ukochanego dziecka.
 
 Warsztat poetycki Telejki cechuje wyjątkowa trafność i swoboda wyrażania myśli ? nie znajdziemy tam zawiłych konstrukcji frazeologicznych i semantycznych ? swoje myśli przekazuje jasno i prosto, czyniąc je zrozumiałymi dla każdego czytelnika. Janusz Telejko wzorem klasyków nie ulega współczesnej modzie, nie zaburza struktury składniowej wiersza, zachowuje podział na strofy i zwrotki. Rymy i akcenty w jego poezji cechuje precyzyjna spójność, nadająca utworom wyjątkową melodykę. Może też jako jedyny ze współczesnych, stosuje zapomnianą, a tak szlachetną średniówkę.
 
Nie sposób także nie zauważyć głębokiego zakorzenienia poezji Janusza Telejki w chrześcijaństwie. To w nim znajduje źródło owego umiłowania porządku, ładu, głębokiej powściągliwości i szlachetności w myślach i słowach, a także pokora wobec czytelnika, która wyraża się w prostocie w przekazywaniu treści i delikatność, z jaką Telejko porusza nawet najtrudniejsze tematy. Mimo że jego strofy są pełne miłosierdzia wobec świata, człowieka, Boga, wzorem Ewangelii nie boi się wyrażenia skrajnych uczuć ? żarliwej namiętności, a także rozdzierającego duszę i ciało cierpienia ? to wszystko przyobleka jednak w subtelną nutę pokory, nadając swojej poezji pastelowy odcień spokoju. Telejko jest przede wszystkim wierny prawdzie ? swoją poezją jawi się nam jako człowiek dojrzały, świadomy swoich zdolności i nadprzyrodzonej wielkości darowanej od Stwórcy. Nie boi się jednak przyznać do przypisanej każdemu ułomności grzesznego stworzenia ? wręcz przeciwnie, zna swoje miejsce i pokornie je przyjmuje. Poezja Janusza Telejki wydaje się niemal ascetyczna, ale to tylko pozorna prostota ? wszak perfekcyjne wyrażenie myśli w zwięzłych strofach to niedościgniona sztuka, na przestrzeni wieków osiągalna jedynie nielicznym.
 
Płyta poetycka ?W pustym pokoju? Janusza Telejki jest czymś więcej niż audio-zapisem wierszy i piosenek. Dzięki indywidualnej możliwości odbioru, autor przybliża się do słuchacza, niejako zwraca się bezpośrednio do niego i obnaża przed nim swoją duszę. Słuchacz ma możliwość usłyszenia wierszy w oryginalnym brzmieniu ? tak, jak narodziły się w sercu poety.
 
Przybliżając się do słuchacza płytą ?W pustym pokoju?, Janusz Telejko wyznacza nowe granice wypowiedzi artystycznej. Dedykując ją swojej ukochanej córce Natalii, dedykuje ją niejako wszystkim cierpiącym i osamotnionym, rozdartym między szarpiącym ich dusze bólem, zwątpieniem i brakiem nadziei. Tym, którzy obawiają się zadać Panu Bogu tak bardzo ludzkie i ewangeliczne pytanie ?Dlaczego??. Wszystkim, którzy znaleźli się w beznadziejnej pustce rozpaczy, w ?pustym pokoju? własnej duszy. Którzy walczą o wiarę każdego dnia, w każdej godzinie i w każdej chwili. Bo właśnie ten stan ducha autor zna dobrze ? i wciąż wierzy, że Bóg nie odprawi go z pustymi rękoma. Na potwierdzenie tych słów autor kieruje nasz wzrok na okładkę ? na której widnieje fotografia nawy Bazyliki św. Piotra i promień światła opromieniający łacińską inskrypcję ? fragment Ewangelii św. Łukasza, która staje się przesłaniem i testamentem ? Ego rogavi pro te, O Petre, ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus confirma fratres tuos (Łk 22:32 ? ?Ja prosiłem za tobą, Piotrze, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci?)
 
Płytą poetycką ?W pustym pokoju? wydaną przez Wydawnictwo Wektory Janusz Telejko otwiera nowy rozdział literatury, wydobywając pełnię ekspresji słowa pisanego.
Wyświetlony 3286 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.