wtorek, 07 grudzień 2010 13:18

Guillame Dufay

Napisane przez

Sacred Music from Bologna Q15
Edward Wickham - The Clerk's Group

Mówiąc o tak zwanej muzyce poważnej, najczęściej mamy na myśli wielkich kompozytorów baroku, klasycyzmu czy romantyzmu. Muzyka dawna bardzo często nie istnieje w naszej świadomości. Tym samym odrzucamy niezwykle bogatą twórczość z przestrzeni tysiąca lat, w ciągu których dokonał się jeden z największych przełomów w historii muzyki, a mianowicie wyparcie monodii (jednogłosowości) przez polifonię (wielogłosowość).

Na szczęście są jeszcze ludzie, dla których muzyka średniowiecza i renesansu ma szczególną wartość. Takim człowiekiem jest z pewnością Edward Wickham, prawdziwy autorytet i specjalista z dziedziny muzyki dawnej, założyciel i kierownik wielu doskonałych chórów (m.in. The Reneissance Singers of London i Orlando Chamber Choir). Największych laurów doczekał się założony w 1992 roku zespół The Clerk's Group, szczególnie doceniany za interpretacje muzyki flamandzkiej, mający w swym dorobku nagrania dzieł takich mistrzów jak Johannes Okeghem, Josquin des Prez czy Jakub Barbireau.
Guillaume Dufay to jedna z największych postaci muzycznego świata późnego średniowiecza i renesansu. Flamandzki kompozytor, twórca tzw. szkoły burgundzkiej wniósł ogromny wkład w rozwój muzyki i do dziś jest uważany za wielkiego prekursora tamtych czasów. Nie dziwi więc fakt, że jego twórczością zainteresował się Edward Wickham i w zeszłym roku wraz z swoim zespołem odkrył dla szerokiego grona słuchaczy dzieła zachowane w jednej z największych antologii muzyki piętnastowiecznej, manuskryptach z muzeum w Bolonii (Bologna Civico Museo Bibliografico Musicale, MS Q15).
Płyta "Sacred music from Bologna Q15" została wydana przez znane brytyjskie wydawnictwo Signum i zawiera zarówno znane utwory Dufaya, jak i te zapomniane. Zaskakująca jest różnorodność tej kompilacji.
Tkwiącym bardzo mocno w stylistyce średniowiecznej jest izorytmiczny (oparty na wielokrotnie powtarzanej figurze rytmicznej) motet Vasilissa, ergo gaude napisany z okazji ślubu Teodora Paleologa II, syna cesarza bizantyńskiego. Nowatorstwem ujmuje eklektyczna kompozycja Supremum est mortalibus bonum upamiętniająca pokój zawarty między papieżem Eugeniuszem IV i Zygmuntem Luksemburskim. W owym motecie przeplatają się zarówno elementy izorytmiczne, homofoniczne, jak i, typowe dla szkoły burgundzkiej, faxbourdenowskie (stosowanie równoległych akordów sekstowych w technice trójgłosowej).
Niewątpliwie wszystkie kompozycje cechują się niezwykłym kunsztem, a melizmatyczne melodie są wspaniałą strawą dla ucha. Przykuwa uwagę swobodne interpretowanie linii melodycznej przez głos altowy w motecie O beate Sebastiane, jak i zamierzona rozbieżność tempa w Inclita stella maris. Słuchając tych przepięknych, pełnych ornamentyki muzycznych motywów chciałoby się krzyknąć sursum corda! Mnie osobiście muzyka Dufaya przenosi do fromborskiej katedry, skupia mój wzrok na gwiaździstym, pokrytym polichromią sklepieniu i skłania do metafizycznej kontemplacji..

 
Lucy Ballard ? alt
William Missin ? alt
Chris Watson ? tenor
Matthew Vine ? tenor
Edward Wickham ? bas
Jonathan Arnold ? bas
 Krzysztof Nestor Kuźnik
Wyświetlony 8205 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.