niedziela, 19 grudzień 2010 12:10

Polityka i moralność

Napisane przez

W parę dni po wyborze prezydenta Kwaśniewskiego, w badaniach opinii publicznej 78% respondentów stwierdziło, że kłamca nie powinien zajmować wysokich urzędów państwowych. Ten paradoks jest przyzwoleniem na funkcjonowanie kłamstwa w życiu publicznym.

Skarbnik CDU popełnił samobójstwo, gdy wyszły na jaw nielegalne konta. Dla polskich polityków postkomunis­tycznych to wzór niedościgły, zważywszy choćby moskiewską pożyczkę towarzysza Millera. Sejm nie zdobył się na uchwalenie ustawy dekomunizacyjnej, co byłoby testem przyzwoi­toś­ci polityków. Zwolennicy grubej kreski nie chcą ani osądzenia zbrodni komunistycznych, ani ujawnienia ponurej tajemnicy tajnych służb. Chcą wmówić Polakom, że amoralny, postkomunistyczny skansen to osiągniecie tolerancji.

Politycy nie doczekali się przychylnego obrazu w literaturze. Przed wojną był Juliusz Kaden-Bandrowski, po wojnie już tylko paszkwil Anastazji P. Wydaje się, że zarówno politycy, jak i literaci nie sprostali wy­mogom profesji. Kiedyś istniało coś takiego, jak etos inteligencji, co znalazło wyraz w pisarstwie Stefana Żeromskiego, a co realizowało się w służbie społeczeństwu, w pra­cy dla innych i dla wspólnego dobra. W okresie tzw. transformacji, inteligenci stali się biznesmenami lub technokratami. Ideologia wolnego rynku uspra­wiedliwia wszystko ? egoizm, nieludzkie traktowanie innych. Sta­bilne niegdyś zasady i normy moralne ulegają systematycznej erozji i relatywizacji. Zapom­niano, że moralny znaczy także bezinteresowny, szlachetny. Polityka jako sztuka rządzenia państwem stała się hochsztaplerką dorobkiewiczów.
Znany filozof katolicki, ojciec Mieczysław Albert Krąpiec mówi, że polityka jest moralnoś­cią społeczną, kierowaną zasadami etyki społecznej. Polityka to rozumne realizowanie dobra człowieka ? służy jego rozwojowi moralnemu i intelektualnemu, tworzeniu. Czy takie rozumienie polityki może stać się udziałem polskich polityków?
 
J.P.
Wyświetlony 10894 razy

Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.