wtorek, 01 marzec 2011 01:57

Front Ludowy kontra światowa oligarchia finansowa

Napisał

Jednym z najoryginalniejszych przedstawicieli współczesnej lewicy niemieckiej (a nie ma ich zbyt wielu) jest Jürgen Elsässer (ur. 1957) dziennikarz, publicysta i autor 20 książek poświęconych problematyce geopolitycznej, ideologicznej i społeczno-ekonomicznej, pisanych z pozycji antymilitarystycznych, antyfaszystowskich i antyimperialistycznych.

 

Od połowy lat 70. do początku lat 90. zeszłego wieku był sympatykiem, a potem członkiem Związku Komunistycznego (Kommunistischer Bund). Wiele lat wchodził w skład redakcji magazynu ?konkret? ? czołowego pisma niemieckiej skrajnej lewicy. Współpracował z wieloma innymi radykalno-lewicowymi czasopismami. Pisał również do ?Allgemeine Jüdische Zeitung?. Na początku lat 90. reprezentował skrajnie antynarodowe pozycje. To on w 1990 roku na łamach pisma ?Arbeiterkampf? opublikował słynny artykuł ?Dlaczego lewica musi być antyniemiecka?. Przyznaje się też do autorstwa hasła ?Nigdy więcej Niemiec!?, które stało się bojowym zawołaniem antyniemieckiej lewicy niemieckiej określającej się jako ?Anty-Niemcy? (?Anti-Deutschen?).

W ostatnich kilku latach jego poglądy ewoluowały jednakże w przeciwnym kierunku ? ku lewicy patriotycznej, niestroniącej od akcentów narodowych. Można powiedzieć, że Elsässer przeszedł na pozycje proniemieckie (z germanofoba stał się germanofilem). Broni dziś kulturalnej tożsamości niemieckiej i niemieckiej kultury narodowej. Bez wątpienia wnosi trochę świeżego powietrza w zaduch lewicowej sceny politycznej, choćby swoimi dociekaniami na temat roli tajnych służb w powstaniu międzynarodowego terroryzmu czy też ostrymi atakami na próby rozciągania przez państwo coraz większej kontroli nad życiem obywateli. Nawiasem mówiąc, przewidział kryzys finansowy i zaskoczył swoich lewicowych czytelników wezwaniem, żeby kupowali złoto.

Od 2009 roku w berlińskim wydawnictwie Kai Homilius Verlag Elsässer wydaje serię kieszonkowych książek. Jedna z nich, zatytułowana Przeciwko finansowej dyktaturze, zawiera program założonej przezeń w 2009 roku organizacji Narodowa Inicjatywa przeciwko Kapitałowi Finansowemu (Volksinitiative gegen das Finanzkapital), która chce mobilizować naród do oporu wobec międzynarodowej finansowej oligarchii, dążącej do zniszczenia samodzielnych gospodarek narodowych i samodzielnych państw narodowych.

Nie trzeba chyba dodawać, że polityczno-ideowa ewolucja Elsässera wywołała gwałtowne reakcje u towarzyszy z lewicy, którzy okrzyknęli go zdrajcą i odszczepieńcem, wyklęli jako ?nacjonalistę?. Na jednym ze spotkań zaatakowali go lewicowi bojówkarze. Wyrzucono go z pisma ?Neues Deutschland?, gdzie ostatnio pracował, zamknęły się przed nim łamy innych lewicowych czasopism. Ale zaprawiony w politycznych bojach Elsässer nie poddaje się ? stanął na czele nowo powstałego miesięcznika ?Compact? i rozwija ożywioną działalność wykładową i publicystyczną.

Głosi, że kryzys finansowy ostatnich lat jest ? nie tylko, lecz również ? formą wojny finansowej, atakiem międzynarodowego kapitału finansowego (usadowionego głównie w ośrodkach anglosaskich) na produktywne gospodarki narodowe. Formuje się dyktatura kapitału finansowego, który nie posługuje się nacjonalizmem, tak chętnie zwalczanym przez lewicę, ale wręcz przeciwnie ? uderza w narody i państwa narodowe. Współczesna lewica niczego nie wnosi do walki narodów przeciwko finansowej oligarchii. Cechuje ją kompletna niezdolność do teoretycznego przeniknięcia rzeczywistości współczesnego świata, a co za tym idzie, jej polityczne analizy są błędne i tchórzliwe. Lewica interpretuje kryzys finansowy jako automatyczny rezultat powszechnie obowiązującej w kapitalizmie zasady dążenia do maksymalnego zysku, podczas gdy chodzi o skoordynowane działania konkretnych, potężnych grup w łonie międzynarodowej finansowej oligarchii. Kiedy ktoś w ten sposób interpretuje obecną sytuację, pozostający na jej usługach dziennikarze i ideolodzy natychmiast podnoszą wrzask o ?teoriach spiskowych?, piskliwie skrzeczeć zaczynają stare ciotki politycznej poprawności.

Lewica boi się odsłaniać niejawne paralelne struktury władzy, atakować rządzącą arystokrację finansową, demaskować zakulisowych macherów, jednym słowem woli nie wiedzieć, że istnieje ?globalny układ?. Zamiast tego woli postmodernistyczne klituś-bajduś, ekologię, feminizm, otwarte granice, genderyzm, globalne ocieplenie. Elsässer uważa, że współczesna lewica, atakująca wszelkie formy wspólnoty i rozpuszczająca je w czystym indywidualizmie, sama staje się awangardą najbardziej agresywnych elementów międzynarodowego kapitału finansowego. Kryzys finansowy ujawnił, zdaniem Elsässera, jej intelektualne i polityczne bankructwo. Wbrew swoim werbalnym deklaracjom, lewica jest w rzeczywistości przyjazna wielkim bankom i popiera powstanie unijnego rządu gospodarczego, czyli, jak to ujmuje Elsässer, dyktatorskiego Biura Politycznego sterowanego przez kapitał finansowy. Obywatele w miarę demokratycznej RFN stają się poddanymi niedemokratycznego unijnego imperium.

(...)

Wyświetlony 2731 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.