poniedziałek, 04 lipiec 2011 13:24

Generałowie Wojska Polskiego wśród śmiertelnych ofiar sowieckiego totalitaryzmu (cz. IV)

Napisane przez

Stefan Kossecki (1890-1940)

Z dokumentów, które istnieją w Centralnym Archiwum Wojskowym w Warszawie, wynika, że urodził się 12 stycznia 1890 r. w majątku Sawińce pod Kamieńcem na Podolu, ale w kilku publikacjach, na podstawie książki ?Generałowie Polski Niepodległej? autorstwa Tadeusza Kryski-Karskiego i Stanisława Żurakowskiego (Warszawa 1991), jako data urodzenia wymieniony jest dzień 27 listopada 1889 r.

 

Zważywszy, że Stefan Kossecki od r. 1930 był pułkownikiem dyplomowanym, a poza tym był kawalerem Orderu Virtuti Militari (5 i 4 kl.), niezmiernie skąpe informacje o nim świadczyć mogą o związkach z wywiadem przeciwko Rosji sowieckiej lub o szczególnym niedbalstwie historyków.

Po ukończeniu szkoły agronomiczno-technicznej w 1911 r. Stefan Kossecki został zmobilizowany do 13 pułku strzelców w armii rosyjskiej. Został tam przeszkolony, zdał egzamin oficerski i przeszedł do rezerwy jako ?proporszczyk?, czyli chorąży. Po wybuchu I wojny światowej skierowano go do Węgrowskiego Pułku Piechoty. W 1915 r., podczas kampanii na Bukowinie (Karpaty), pod Kirlibabą (Rumunia) został ciężko ranny. Po rocznej rekonwalescencji wrócił do służby na froncie z Niemcami.

Sytuacja uległa radykalnej zmianie po rewolucji lutowej w Rosji w 1917 r. i abdykacji cara Mikołaja II. W czerwcu 1917 r. w rejonie Bobrujska na Białorusi powstał Pierwszy Korpus Polski, w skład którego wchodzili głównie Polacy służący wcześniej w armii rosyjskiej. W r. 1918 PKP liczył ok. 30 tysięcy żołnierzy sformowanych w trzech dywizjach. Dowódcą całości był gen. Józef Dowbor-Muśnicki (1867-1937). Po puczu bolszewickim, który był wspierany przez Niemców, Pierwszy Korpus Polski skutecznie obronił się przed Armią Czerwoną, ale w maju 1918 r. został rozbrojony przez Niemców.

Do kwestii spornych w publikacjach na temat Stefana Kosseckiego należy rok, w którym rozpoczął on oficjalną służbę w Wojsku Polskim II RP. W cytowanej już książce ?Generałowie Polski Niepodległej? wymieniony jest rok 1922. Wydaje się to bardziej prawdopodobne niż rok 1918, gdyż znaczną część rozbrojonego Pierwszego Korpusu Polskiego skierowano do Kijowa. Zostali tam włączeni do Polskiej Organizacji Wojskowej ? POW albo w innych formacjach walczyli z bolszewikami.

Nie rozstrzygając definitywnie tej kwestii, przyjmuję jednak jako niesporne, że Stefan Kossecki, mając stopień majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 r., brał aktywny i bohaterski udział w wojnie z Rosją bolszewicką. Z kilku źródeł wiadomo, że w walkach w 1920 r. stracił lewą rękę i między innymi za to został odznaczony Orderem Virtuti Militari (5 kl.).

Dobrze udokumentowana jest służba wojskowa Stefana Kosseckiego od r. 1922. Był majorem w 4 pułku strzelców podhalańskich, a w r. 1923 należał do kadry wykładowców w Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy. 15 sierpnia 1924 r. mianowany został podpułkownikiem i skierowano go do Wyższej Szkoły Wojennej. Ukończył ją z bardzo dobrą lokatą w r. 1926. W latach 1926-1928 pracował w Sztabie Inspektoratu Armii, a następnie został dowódcą 10 pp. w Łowiczu. Nominację pułkownika dyplomowanego otrzymał 1 stycznia 1930 r.

W latach 1931-1935 był komendantem Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. W r. 1933 odznaczony został Medalem Niepodległości. Od marca 1935 r. do sierpnia 1939 r. dowodził piechotą w 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu. W sierpniu 1939 r. objął dowództwo 18 DP w Łomży i walczył na jej czele w kampanii wrześniowej. 12 września 1939 r. został ciężko ranny w bitwie pod Andrzejewem. W książce ?Generałowie II Rzeczypospolitej? (s. 179) wspomina o tym z uznaniem Zbigniew Mierzwiński.

Syn generała ? Józef Kossecki wspominał, że gdy ojciec leżał w szpitalu polowym w Łętownicy, dowódca niemieckiej 20 dywizji, generał Wiktorin złożył mu gratulacje. Niemiecki dowódca Białegostoku, zostawiając ojca w tamtejszym szpitalu, wziął od sowieckiego komendanta wojskowego zobowiązanie, że da mu przepustkę na przejazd do rodziny na terenie okupacji niemieckiej. Sowiecki komendant spełnił zobowiązanie, ale NKWD nie respektowało przepustki i aresztowało Stefana Kosseckiego, osadzając go w więzieniu w Brześciu nad Bugiem.

(...)

Wyświetlony 1887 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.