poniedziałek, 27 luty 2012 21:49

Ze Lwowa do Wrocławia. Profesor Wincenty Styś

Napisane przez

W jednym z numerów ?Opcji na Prawo? w 2010 roku zaprezentowałem sylwetkę prof. Kamila Stefki, który przeszedł swą naukową i życiową drogę ze Lwowa do Wrocławia. Tym razem pora na kolejny ?lwowsko-wrocławski? biogram powojennego pioniera, twórcy wrocławskiej szkoły ekonomicznej.

 

Wincenty Styś urodził się we wsi Husów powiatu Łańcut 30 lipca 1903 r. w rodzinie chłopskiej. Jego kariera naukowa przed wojną jest dobitnym zaprzeczeniem kłamliwej i demagogicznej PRL-owskiej tezy, że to dopiero komuniści po wojnie ?dali wykształcenie? chłopskim i robotniczym synom. W rzeczywistości okazuje się bowiem, że jeśli ktoś był w danej dziedzinie wybitny, a do tego pracowity, otrzymywał stosowne stypendia, miał ustawiczną naukową opiekę, uczył się języków i wyjeżdżał na stypendia zagraniczne. Tak właśnie było z młodym Stysiem.

Jedną z książek biograficznych o nim zatytułowano jakże trafnie i wymownie: Z Husowa po berła rektorskie, ale nie zapominajmy, jakie były tego korzenie i podstawy. Berła były już wprawdzie w PRL-u, ale solidne podstawy swej edukacji zdobył nasz bohater w okresie II Rzeczypospolitej. Jego ojciec był biednym rolnikiem i musiał dorabiać jako organista w miejscowym kościele. Mimo to zapewnił synowi naukę w szkole średniej, a mianowicie w Państwowym Gimnazjum Realnym w Łańcucie (1914-22), gdzie też młodzian złożył maturę. Potem zapisał się Styś na Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, na wydział prawa (katedry ekonomii jeszcze wówczas tam nie było, jedyna taka znajdowała się wówczas w Poznaniu). Naukę przerywa dwukrotnie, raz z uwagi na brak środków pieniężnych, potem z powodu choroby. Uzyskuje wszelako magisterium w roku 1928. Nie od razu mógł podjąć pracę na uczelni. Naprzód pracuje w Małopolskim Towarzystwie Rolniczym we Lwowie, obserwuje życie galicyjskiej wsi, dorywczo współpracuje z prof. Franciszkiem Bujakiem i dr. Stefanem Inglotem. Wydaje swe pierwsze publikacje.

W końcu udaje mu się zdobyć etat asystenta UJK, w 1931 r. zaś uzyskuje doktorat.  W latach 1932-34 w ramach stypendium uzyskanego z Fundacji Rockefellera przebywa na uczelniach ekonomicznych w Cambridge, Rzymie, Wiedniu i Paryżu.  Oprócz wspomnianego Bujaka duży wpływ wywarł na nim wówczas także prof. Stanisław Grabski (1871-1949). Habilituje się niezwykle wcześnie (choć wcale nie tak bardzo wcześnie, jak na przedwojenne uwarunkowania) w roku 1936. Zostaje zastępcą profesora na Politechnice Lwowskiej (Wydział Rolniczo-Leśny) i docentem w UJK. Podczas wojny i okupacji pracuje w tajnym nauczaniu. Zaraz po wojnie, w 1945 r. przybywa jako jeden z pionierów nauki polskiej do Wrocławia, włączając się do akcji jego repolonizacji. Objął szefostwo katedry ekonomii na Uniwersytecie Wrocławskim oraz równocześnie etat w Wyższej Szkole Handlowej (potem Wyższej Szkole Ekonomicznej, następnie Akademii Ekonomicznej, obecnie ? Uniwersytet Ekonomiczny).

(?)

Wyświetlony 2152 razy
Zaloguj się, by skomentować

Wychodząca od 2001 roku
„Opcja na Prawo” to najdłużej ukazujące się pismo
opiniotwórcze o charakterze liberalno-konserwatywnym.

OPCJA NA PRAWO © All Rights Reserved.

Nasza strona używa plików cookies. Jeśli przeglądasz nasze strony równocześnie wyrażasz zgodę na korzystanie z nich.Więcej o naszej polityce prywatności Polityka prywatności. Korzystanie z tej strony wymaga akceptacji plików cookie.